Kaixo,
Kroazian barrena nebilela eguraldi ona alde batetik eta paisaiak ederrak bestetik, ez nuen tarterik hartu bideoa egiteko. Orain bosnian nabil, paisaia ederrak bai baino euri ugari, beraz bideoa egiteko momentu paregabea!
Visegrad-en aurkitze naiz, bosnian, serbiako mugatik 5km-ra. Bosniak balkanetako bizilagun guztien antzera historia konplexua dauka eta berta bizi diren; kroata, bosnio eta serbiarren artean uste nuena baino distatzia gehiago mantentzen dute
.Aurrerago tarte bat hartzen detenean hemengo paisai politak erakutsi eta bertan ikusi detena kontatzen saiatuko naiz.
Hona hemen bideoa, ea gustoko dezuen.
ondo segi!
2014(e)ko ekainaren 19(a), osteguna
2014(e)ko ekainaren 8(a), igandea
Into the Balkans
Hi,
Some people have been asking if I´m still alive so thought it was time to update the blog.
On the last three weeks I crossed Austria, been through a tiny stretch of Italy, across Slovenia all the way to the Croatian coast.
After leaving Munich behind, I had few quiet days on the road before getting to Salzburg, I decided to take a day off to visit the beautiful city which also happens to be Mozart's birthplace. From here I headed south following the Euro velo 7 cycle route which takes you across the alps avoiding the hardest climbs. On the last day in Austria I met an interesting German cyclist who would ring on virtually every house asking for a free room until someone felt sorry for him and let him in! Unfortunately this didn't work when I was with him so we ended up booking in into a hostel.
After crossing Austria I was ready to move on to Slovenia, but as a local cyclist warned me there was a high pass between the two countries so I took a detour through Italian territory along an old railway line. When i got to Italy I really felt like continuing down south but I'm am concerned that winter will find me in the Pamir mountains so I decided it would be more sensible to continue east.
In Slovenia I crossed Triglav national park and stopped in the touristy town of Bled, It's a famous rowing lake and it's really pretty, however my best memories from this place will be for the traditional kremma rezina cake which was delicious!
From Bled I headed to the capital city of Slovenia, Ljubljana, where Robin (from WS) agreed to host me. After going through lots of quiet towns in Europe it was nice to find a lively place like this, plenty of people in the streets anytime of the day.
From Ljubljana I arrived to the Croatian border in couple of days, used as I was to open European borders I ignored the police on the border thinking that they were doing random checks and cycled on, they immediately started yelling at me! apparently Croatia is not part in the schengen agreement so everyone must show passport in their way in and out.
Once the misunderstanding was clarified I continued towards Zagreb where another member of WS, Drago was waiting for me. Drago is a very generous person and has done lots of crazy cycle trips, also like many Croatian people he is very religious and is an active member of the International Church of Christ. On Sunday I attended mass with him, it was an entertaining ceremony, he translated all the priest said and had a chance to meet many of hiss friends who where interesting and knew quite a bit about the basque country.
Following Dragos advice I change route and headed towards the coast visiting plitvice national park on the way. I've seen lots of signs of the relatively recent war they had in ex-Yugoslav area, they've kept the damaged facades untouched and in mountainous areas I came across lots of sings warning about landmines.
Now the plan is to get to Split and from there to go to Bosnia and later on to Serbia, I heard the Croatian version of the war so it will be interesting to hear the neighbours view on it.
PS.I been having difficulties to find people to host me in this area so haven't taken time to make a video, I'll try to do in when I find a suitable place to work.
Some people have been asking if I´m still alive so thought it was time to update the blog.
On the last three weeks I crossed Austria, been through a tiny stretch of Italy, across Slovenia all the way to the Croatian coast.
After leaving Munich behind, I had few quiet days on the road before getting to Salzburg, I decided to take a day off to visit the beautiful city which also happens to be Mozart's birthplace. From here I headed south following the Euro velo 7 cycle route which takes you across the alps avoiding the hardest climbs. On the last day in Austria I met an interesting German cyclist who would ring on virtually every house asking for a free room until someone felt sorry for him and let him in! Unfortunately this didn't work when I was with him so we ended up booking in into a hostel.
After crossing Austria I was ready to move on to Slovenia, but as a local cyclist warned me there was a high pass between the two countries so I took a detour through Italian territory along an old railway line. When i got to Italy I really felt like continuing down south but I'm am concerned that winter will find me in the Pamir mountains so I decided it would be more sensible to continue east.
In Slovenia I crossed Triglav national park and stopped in the touristy town of Bled, It's a famous rowing lake and it's really pretty, however my best memories from this place will be for the traditional kremma rezina cake which was delicious!
From Bled I headed to the capital city of Slovenia, Ljubljana, where Robin (from WS) agreed to host me. After going through lots of quiet towns in Europe it was nice to find a lively place like this, plenty of people in the streets anytime of the day.
From Ljubljana I arrived to the Croatian border in couple of days, used as I was to open European borders I ignored the police on the border thinking that they were doing random checks and cycled on, they immediately started yelling at me! apparently Croatia is not part in the schengen agreement so everyone must show passport in their way in and out.
Once the misunderstanding was clarified I continued towards Zagreb where another member of WS, Drago was waiting for me. Drago is a very generous person and has done lots of crazy cycle trips, also like many Croatian people he is very religious and is an active member of the International Church of Christ. On Sunday I attended mass with him, it was an entertaining ceremony, he translated all the priest said and had a chance to meet many of hiss friends who where interesting and knew quite a bit about the basque country.
Following Dragos advice I change route and headed towards the coast visiting plitvice national park on the way. I've seen lots of signs of the relatively recent war they had in ex-Yugoslav area, they've kept the damaged facades untouched and in mountainous areas I came across lots of sings warning about landmines.
Now the plan is to get to Split and from there to go to Bosnia and later on to Serbia, I heard the Croatian version of the war so it will be interesting to hear the neighbours view on it.
PS.I been having difficulties to find people to host me in this area so haven't taken time to make a video, I'll try to do in when I find a suitable place to work.
Alemaniatik Balkanetara
Kaixo,
Baten batzuk bizi ote nintzen galdezka aritu zaizkit beraz bloga eguneratzeko garaia iritsi da.
Munitxetik atera ezkeroz, Austria, Italia (zati oso txiki bat) eta Eslovenia zeharkatuz Kroaziako kostaraino iritsi naiz.
Munitxetik nekazal herri txikietatik igaroz Austriako Salzburgo hirira iritsi nintzen, Mozart-en jaioterria izanik turista asko erakartzen ditu baino bertako eraikin eta gaztelua ikusgarriak direnez ondo merezi izan zuen bertako bazterrak ikusteko tarte bat hartzea.
Salzburgo atzean utzita Eurovelo 7 ibilbidea jarraituz (alpeetan barrena doan bidegorri moduko bat) Austriako hegoaldera iritsi nintzen, egun pare batez Alemaniako beste txirrindulari batekin ibiltzeko aukera izan nuen, berak lotako tokia bilatzeko metodo kuriosoa zeukan, atez ate ea gela librerik zeukaten galdezka joaten zen! Zoritxarrez nerekin zegoenean etzuen funtzionatu ta hostal bat hartu behar izan genunen.
Austriatik Esloveniara zuzenean gurutzatzeko mendiko portu haundi batetik igaro behar zenez, Italiako Tarvisio herritik berrena doan trenbide bati jarraituz pasa nintzen, pena pixkat heman zidan Italian denbora gehioz ez geratzea baino Asia erdialdeko mendietara negu partean iritsiko naizen beldurra daukat eta ez det bidaia gehiegi luzatu nahi.
Eslovenian sartu eta triglav parke nazionala gurutzatuz, Bled izeneko herri/laku famatura iritsi nintzen, lakua eta oso politak dira baino neri gehiena bertako tipikoa den kremma rezina izeneko tarta gustatu zitzaidan. Bled-en indarrak hartuta, Lubianara iritsi nintzen, hiri oso polita da eta kaleetan oarain arteko herrialdeetan topatu ez dudan giroa dauka, eraikintzak italiako kutsu bat daukate eta benatan toki polita da. Gainera WS-ko Robin-ei esker bertan bi gau geratu eta hiria ondo bixitatzeko aukera izan nuen.
Sloveniatik berriz Kroaziara sartu nintzen, orain arte bideko muga guztiak irikita topatu ditudanez naiz eta polizia batzuk ikusi nituen, gelditu gabe aurrera jarraitu nuen, poliziak builaka hasi zitzaizkidan pasaportea erakutsi behar nuela esanez! Hasieran aurpegi txarra jarri zidaten baino anektoda batean besterik etzen geratu, gero azaldu zidatenez Kroazia europar batasuneko kide izan arren ez dago schengen akordioaren barne beraz bai sartu eta ateratzeko pasaportea erakutsi beharra dago.
Mugako goraberak pasata Zagrebera iritsi nintzen, bertan Drago txirrindulariak bere etxean geratzeko baimena heman zidan. Bere etxean hiru egunez geratu nintzen, tipo oso irikia eta beste kroaziar asko bezela oso fededuna da. Bere eliza kristau da , 70garren hamarkadan Bostonen sortutako beste adar batekoa, Igandean berarekin jun nahi nuen galdetu zidan eta aspaldiko partez mezetara joan nitzen berarekin, eliza katolikoaren antzekoa iruditu zitzaidan (dragok dena itzultzen zidan) baino abestia alaiagoak eta jendeak dantza moduko bat egiten zuen, oi bai sermoiarekin ez dute asmatu, gure elizetan bezain luze eta monotonoa iruditu zitzaidan.
Horrela Zagreb atzean utzita Plitvice-ko parke natural ikusgarria bixitatuz kostaldera etorri naiz, Zadar-era hain zuzen. Bidean gerrako aztarna asko ikusi ditut, ondatutatko eraikinak, minaz jositako basoak eta nolabait jendeari ere "poza" falta zaion sentsazioarekin nabil.
Hurrengo egunetan kostan bera jarraituko det Split-eraino eta handik Bosnia gurutzatuz Serbiara joango naiz, Kroaziako jendeak gerraren ikuspuntua heman didate eta interesgarria izango Bosnia eta Serbiako jendearen iritzia entzutea.
Laisterarte,
PD. Aldi ontan ez det bideoa egiteko denborarik hartu, inguru ontan zaila da CS edo WS kontaktuak topatzea, aurrerago toki lasai bat daukatenen saiatuko naiz bideoa egiten.
Baten batzuk bizi ote nintzen galdezka aritu zaizkit beraz bloga eguneratzeko garaia iritsi da.
Munitxetik atera ezkeroz, Austria, Italia (zati oso txiki bat) eta Eslovenia zeharkatuz Kroaziako kostaraino iritsi naiz.
Munitxetik nekazal herri txikietatik igaroz Austriako Salzburgo hirira iritsi nintzen, Mozart-en jaioterria izanik turista asko erakartzen ditu baino bertako eraikin eta gaztelua ikusgarriak direnez ondo merezi izan zuen bertako bazterrak ikusteko tarte bat hartzea.
Salzburgo atzean utzita Eurovelo 7 ibilbidea jarraituz (alpeetan barrena doan bidegorri moduko bat) Austriako hegoaldera iritsi nintzen, egun pare batez Alemaniako beste txirrindulari batekin ibiltzeko aukera izan nuen, berak lotako tokia bilatzeko metodo kuriosoa zeukan, atez ate ea gela librerik zeukaten galdezka joaten zen! Zoritxarrez nerekin zegoenean etzuen funtzionatu ta hostal bat hartu behar izan genunen.
Austriatik Esloveniara zuzenean gurutzatzeko mendiko portu haundi batetik igaro behar zenez, Italiako Tarvisio herritik berrena doan trenbide bati jarraituz pasa nintzen, pena pixkat heman zidan Italian denbora gehioz ez geratzea baino Asia erdialdeko mendietara negu partean iritsiko naizen beldurra daukat eta ez det bidaia gehiegi luzatu nahi.
Eslovenian sartu eta triglav parke nazionala gurutzatuz, Bled izeneko herri/laku famatura iritsi nintzen, lakua eta oso politak dira baino neri gehiena bertako tipikoa den kremma rezina izeneko tarta gustatu zitzaidan. Bled-en indarrak hartuta, Lubianara iritsi nintzen, hiri oso polita da eta kaleetan oarain arteko herrialdeetan topatu ez dudan giroa dauka, eraikintzak italiako kutsu bat daukate eta benatan toki polita da. Gainera WS-ko Robin-ei esker bertan bi gau geratu eta hiria ondo bixitatzeko aukera izan nuen.
Sloveniatik berriz Kroaziara sartu nintzen, orain arte bideko muga guztiak irikita topatu ditudanez naiz eta polizia batzuk ikusi nituen, gelditu gabe aurrera jarraitu nuen, poliziak builaka hasi zitzaizkidan pasaportea erakutsi behar nuela esanez! Hasieran aurpegi txarra jarri zidaten baino anektoda batean besterik etzen geratu, gero azaldu zidatenez Kroazia europar batasuneko kide izan arren ez dago schengen akordioaren barne beraz bai sartu eta ateratzeko pasaportea erakutsi beharra dago.
Mugako goraberak pasata Zagrebera iritsi nintzen, bertan Drago txirrindulariak bere etxean geratzeko baimena heman zidan. Bere etxean hiru egunez geratu nintzen, tipo oso irikia eta beste kroaziar asko bezela oso fededuna da. Bere eliza kristau da , 70garren hamarkadan Bostonen sortutako beste adar batekoa, Igandean berarekin jun nahi nuen galdetu zidan eta aspaldiko partez mezetara joan nitzen berarekin, eliza katolikoaren antzekoa iruditu zitzaidan (dragok dena itzultzen zidan) baino abestia alaiagoak eta jendeak dantza moduko bat egiten zuen, oi bai sermoiarekin ez dute asmatu, gure elizetan bezain luze eta monotonoa iruditu zitzaidan.
Horrela Zagreb atzean utzita Plitvice-ko parke natural ikusgarria bixitatuz kostaldera etorri naiz, Zadar-era hain zuzen. Bidean gerrako aztarna asko ikusi ditut, ondatutatko eraikinak, minaz jositako basoak eta nolabait jendeari ere "poza" falta zaion sentsazioarekin nabil.
Hurrengo egunetan kostan bera jarraituko det Split-eraino eta handik Bosnia gurutzatuz Serbiara joango naiz, Kroaziako jendeak gerraren ikuspuntua heman didate eta interesgarria izango Bosnia eta Serbiako jendearen iritzia entzutea.
Laisterarte,
PD. Aldi ontan ez det bideoa egiteko denborarik hartu, inguru ontan zaila da CS edo WS kontaktuak topatzea, aurrerago toki lasai bat daukatenen saiatuko naiz bideoa egiten.
2014(e)ko maiatzaren 20(a), asteartea
From Munich
It's
been about two weeks since I updated the blog
last time, I was in Erlach, town which divides the French/German
speaking parts of Switzerland.
Once more, thanks to
people's hospitality I barely had to use my tent in all these time.
In Zurich Rainer and Guang accepted my very last minute request via WS. We shared a nice dinner and went for walk afterwards, shame they had to leave early next day as they had lots of interesting stories from their travels. Then I
continued my way towards Immerstadt (in Germany) where I
meet my good friend Oli, who despite having a really stressful week took some
time to spend with me and paid my hotel expenses! The next stop was Fussen,
where I visited castle of Neuschwanstein. Nearby I was hosted by Arto and
Sandra who are also members of WS and prepared a nice dinner for me.
And yet I had one more friend to visit on my
way to Munich, Uli whom I’d met last summer while hiking across the Pyrenees,
he invited me for a traditional Bavarian menu, perfect to recover from a long
cycling day.
And now I’m
in Munich, a friend from my hometown, Isaac, has allowed me to stay with him
for a whole week, it’s been nice to take some time off the bike and became a “conventional”
tourist. Thanks to him I also have met some Basque people and get to know a bit
more about living as foreigners in Germany.
The Bavarian scenery is the favourite of this
trip so far, it has a really nice combination of traditional villages, lakes,
woods and mountains.
Now the
plan is to head south towards Greece, passing through Austria, Slovenia,
Croatia…
Erlach-Munich ENGLISH from lander on Vimeo.
Munich-etik
Kaixo,
Azkenekoz idatzi nuenean, Erlach-en negoen, Suiza "alemaniarra" hasten den tokian, orduztik Austriako zati txiki bat gurutzatu eta iparraldera jarraituz Munitxeraino iritsi naiz.
Bidean jende berria ezagutu eta aspaldiko lagunekin gozatzeko aukera izan det. Zurich-en Rainer eta Guang-en etxean egon nintzen, gero kontanz lakua inguratu eta Austrian 40km egin ondoren Alemaniara iritsi nintzen, bertan aspaldiko laguna nuen Oli bixitatu nuen Immenstadt-en, izugarrizko hotzarekin iritsi nintzen baina berak gonbidatu ninduen menu bavariari esker segituan ahaztu zitzaizkidan eguneko goraberak, oso denobora gutxirekin zebilen baina halaere tarte bat hartu zuen nerekin egoteko. Ondoren Fussen inguruan Arto eta Sandra WS-ko kideen laguntza izan nuen, bertan neuschwanstein-eko gaztelu famatua bixitatu eta handik Wolfratshausen-era, GR11 ibilbidea egiten ezagutu nuen Uliren etxera. Honek ere menu bavariar batera gonbidatu ninduen eta garagardo batzuk edanez solasaldi ederra izan genuen. Horrela zainduta, ia erabat indar berriturik Munitxera iritsi nintzen, Ixak tolosarrarak bere etxean geratzeko gonbidapena luzatu zidan eta aze nolako astea igaro dudadana! Municheko uskaldunak ezagutu, garagardo batzuk dastatu, herriko bisita turistikoak, bizikletan bueltak, parrandak, denetik egin degu. Tolosatik pasaeran zegon Josu-rekin egun bat pasaatzeko aukera ere izan degu.
Ikusten dezuen bezela aspertzeko denborarik gabe ibili naiz, hemendik eskerrak heman nahi dizkiet lagun zahar/berri hauei denei.
Bihar Austria aldera abiatuko naiz, gero eslovenia eta kroazia aldera jarraitzeko asmoz.
Laisterarte!!
Azkenekoz idatzi nuenean, Erlach-en negoen, Suiza "alemaniarra" hasten den tokian, orduztik Austriako zati txiki bat gurutzatu eta iparraldera jarraituz Munitxeraino iritsi naiz.
Bidean jende berria ezagutu eta aspaldiko lagunekin gozatzeko aukera izan det. Zurich-en Rainer eta Guang-en etxean egon nintzen, gero kontanz lakua inguratu eta Austrian 40km egin ondoren Alemaniara iritsi nintzen, bertan aspaldiko laguna nuen Oli bixitatu nuen Immenstadt-en, izugarrizko hotzarekin iritsi nintzen baina berak gonbidatu ninduen menu bavariari esker segituan ahaztu zitzaizkidan eguneko goraberak, oso denobora gutxirekin zebilen baina halaere tarte bat hartu zuen nerekin egoteko. Ondoren Fussen inguruan Arto eta Sandra WS-ko kideen laguntza izan nuen, bertan neuschwanstein-eko gaztelu famatua bixitatu eta handik Wolfratshausen-era, GR11 ibilbidea egiten ezagutu nuen Uliren etxera. Honek ere menu bavariar batera gonbidatu ninduen eta garagardo batzuk edanez solasaldi ederra izan genuen. Horrela zainduta, ia erabat indar berriturik Munitxera iritsi nintzen, Ixak tolosarrarak bere etxean geratzeko gonbidapena luzatu zidan eta aze nolako astea igaro dudadana! Municheko uskaldunak ezagutu, garagardo batzuk dastatu, herriko bisita turistikoak, bizikletan bueltak, parrandak, denetik egin degu. Tolosatik pasaeran zegon Josu-rekin egun bat pasaatzeko aukera ere izan degu.
Ikusten dezuen bezela aspertzeko denborarik gabe ibili naiz, hemendik eskerrak heman nahi dizkiet lagun zahar/berri hauei denei.
Bihar Austria aldera abiatuko naiz, gero eslovenia eta kroazia aldera jarraitzeko asmoz.
Laisterarte!!
Erlach-Munich Euskaraz from lander on Vimeo.
2014(e)ko maiatzaren 7(a), asteazkena
Switzerland- English
The arrival to Chamonix was not as
I had imagined in my dreams, it was rainning heavily and the mountains were
hidden among the thick fog. However, once again luck was on my side as Yohann
had accepted my last minute request to stay in his house.
Yohann has been
travelling around Europe for 11months with his wife and son on a very tight
budget, I enjoyed hearing his stories from the road, he talked about the harsh
conditions they encountered in Iceland and how whenever he saw a rainbow or a
shooting star he took it as a good omen. The weather didn't help while I stayed
at Yohann's so after a short visit to Chamonix we said our goodbyes and I set
off towards Geneva. On that night, after pitching my tent, as I was getting in
the sleeping bag a shooting star crossed the sky, then I remembered my
conversation with Yohann... within minutes rain started pouring down.
Next morning
things didn't get any better, the rain didn't stop and the contact I had in Geneva
sent me a text saying he could no longer host me. Feeling a bit down and after
buying some food provisions I crossed the border into Switzerland. What happened
next was simply amazing, Pierre took me to his house to help me planning the Swiss
route, later I met Sebastien who has a pedicab business in the city and he immediately
invited me to stay in his house, things were looking great already and yet on
the way to Sabastien’s house, another cyclist, Juan, approached me and after a
short conversation he invited me for lunch lunch with his Colombian family!
I spent three beautiful
days in Geneva, I enjoyed spending time with Seabastien and his housemates, had
a chance to try some Colombian Sancocho soup and also had a great laugh with
Juan's family.
After saying
goodbye to my new friends in the city, I continued north around the Lake Leman,
visiting Lausanne and Neuchatel on the way. The Swiss countryside is really
pretty and it's got excellent bike lines. I'm currently in Erlach, I have been
invited to stay at Ines's and Vincent's house, both seasoned travellers with lots
of interesting stories from their trips. Now I plant to continue towards
Germany, passing through Zurich and Lake Kostanz. While I continue my way north,
I’ll keep an eye for rainbows and shooting stars!
Alvertville-Erlach-English from lander on Vimeo.
Suiza- Euskaraz
Chamonix ingurura iristea ez zen nik imaginatu nuen bezain idilikoa izan; hotza, euria eta mendiak lainoz estalirik topatu nituen... halere beste behin zortea izan nuen eta Les Hauches-eko herrian Yohann-ek bere etxean egoteko baimena heman zidan.
Yohann bere emazte eta semearekin europan zehar 11hilabetez bidaiatzen ibilia da. Islandiako haize bortitzaz eta bideko beste mila anekdotataz hitzegin zidan, eta baita ostadar edo izar iheskor bat ikusten zuen aldiro nola zorte ona ekarriko zion fedea izaten zuen esan zidan.
Eguraldiak etzidanez lagundu, Chamonixera bixita azkar bat eginda, Yohann-etaz agurtu eta Ginebra-runtz abiatu nintzen. Gau artan bertan, zerura begira nengoela izar iheskor bat ikusi nuen eta Yohannek esandakoaz gogoratu nintzen, hortik gutxira izugarrizko euri zaparrada hasi zuen...
Hurrengo goizean oraindik euripean eta 5 graduko frexkurarekin, Suizareko mugara iritsi nintzen. Muga gurutzatu aurretik erosketa egin eta emailak irakurtzeko tartea hartu nuen, Ginebran neukan kontaktuak mezu bat bidali zidan bere etxean ezingo nuela geratu esanez. Horrela pixkat burumakur iritsi nintzen Ginebrara.
Iritsi eta segituan Pierre izeneko tipo bat gerturatu zitzaidan eta bere etxera eraman ninduen suizako mapak erakutsiz ibilbidea planifikatzeko,ezta hasiera txarra, pentsatu nuen. Ortik gutxira Sebastien ezagutu nuen, bizikleta-taxi batekin ari zen lanean eta segituan luzatu zidan bere etxean geratzeko gonbidapena eta ori nahikoa ez bazen Sebastienen etxera bidean nijoala, Juanek, Kolonbiako txirrindulari batek, hurrengo egunean bere familiarekin bazkaltzera gonbidatu ninduen!!
Sebastienen etxeko jende irikiari esker etxean bezela sentitu nintzen, Juan-en familiarekin berriz Sancocho zopa dastatu eta kolonbiar umorearekin nahiko farre egiteko aukera izan nuen.
Hiru egun igaro ondoren hiriko lagunetaz agurtu eta abiatzeko garaia iritsi zen, Leman lakua inguratuz, Lausanne eta Neuchatel-etik igaroz Erlach izeneko herri batera iritsi naiz, hemen berriz ere ezezagun batek, Vince-ek bere lagun baten etxera gonbidatu nau, Ines-ren etxera. Munduan zehar ibiliak dira hauek ere eta makina bat histori interesgarri entzuteko aukera izan det. Orain Zurich-etik barrena pasaz Munich aldera jarraitzeko asmoa daukat, badaezpada oheratu aurretik erne egongo naiz ea beste izar iheskor bat ikusten deten!
Yohann bere emazte eta semearekin europan zehar 11hilabetez bidaiatzen ibilia da. Islandiako haize bortitzaz eta bideko beste mila anekdotataz hitzegin zidan, eta baita ostadar edo izar iheskor bat ikusten zuen aldiro nola zorte ona ekarriko zion fedea izaten zuen esan zidan.
Eguraldiak etzidanez lagundu, Chamonixera bixita azkar bat eginda, Yohann-etaz agurtu eta Ginebra-runtz abiatu nintzen. Gau artan bertan, zerura begira nengoela izar iheskor bat ikusi nuen eta Yohannek esandakoaz gogoratu nintzen, hortik gutxira izugarrizko euri zaparrada hasi zuen...
Hurrengo goizean oraindik euripean eta 5 graduko frexkurarekin, Suizareko mugara iritsi nintzen. Muga gurutzatu aurretik erosketa egin eta emailak irakurtzeko tartea hartu nuen, Ginebran neukan kontaktuak mezu bat bidali zidan bere etxean ezingo nuela geratu esanez. Horrela pixkat burumakur iritsi nintzen Ginebrara.
Iritsi eta segituan Pierre izeneko tipo bat gerturatu zitzaidan eta bere etxera eraman ninduen suizako mapak erakutsiz ibilbidea planifikatzeko,ezta hasiera txarra, pentsatu nuen. Ortik gutxira Sebastien ezagutu nuen, bizikleta-taxi batekin ari zen lanean eta segituan luzatu zidan bere etxean geratzeko gonbidapena eta ori nahikoa ez bazen Sebastienen etxera bidean nijoala, Juanek, Kolonbiako txirrindulari batek, hurrengo egunean bere familiarekin bazkaltzera gonbidatu ninduen!!
Sebastienen etxeko jende irikiari esker etxean bezela sentitu nintzen, Juan-en familiarekin berriz Sancocho zopa dastatu eta kolonbiar umorearekin nahiko farre egiteko aukera izan nuen.
Hiru egun igaro ondoren hiriko lagunetaz agurtu eta abiatzeko garaia iritsi zen, Leman lakua inguratuz, Lausanne eta Neuchatel-etik igaroz Erlach izeneko herri batera iritsi naiz, hemen berriz ere ezezagun batek, Vince-ek bere lagun baten etxera gonbidatu nau, Ines-ren etxera. Munduan zehar ibiliak dira hauek ere eta makina bat histori interesgarri entzuteko aukera izan det. Orain Zurich-etik barrena pasaz Munich aldera jarraitzeko asmoa daukat, badaezpada oheratu aurretik erne egongo naiz ea beste izar iheskor bat ikusten deten!
Alvertville-Erlach-Euskera from lander on Vimeo.
Harpidetu honetara:
Mezuak (Atom)